* ( إِلَّا بِإِذْنِه يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَما خَلْفَهُمْ وَلا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِه إِلَّا بِما شاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّه السَّماواتِ وَالأَرْضَ وَلا يَؤُدُه حِفْظُهُما وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ ) * بقره : 255 . اين آيه مشهور به آية الكرسى است از صدر اول اسلام حتى در زمان حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله - چنان كه از روايات شيعه و اهل سنت بدست ميايد - به اين نام معروف شده است . اين آيه توحيد خالص و قدرت و قيوميّت خداوند را در جهان به بهترين وجهى روشن و بيان مىكند توجه بالفاظ و معانى آن از توضيح دربارهء آن بىنياز مىكند و چون داراى اين مقام و عظمت است لذا دربارهء حفظ و خواندن و توجه بمعانى آن بيشتر توجّه شده و فضائلى دربارهء آن نقل گرديده است . در تفسير برهان از امام صادق عليه السّلام منقول است : 1 - « قال انّ لكلّ شىء ذروة و ذروة القرآن آية الكرسىّ من قرءها مرّة صرف اللَّه عنه الف مكروه من مكاره الدّنيا و الف مكروه من مكاره الآخرة ، ايسر مكروه الدّنيا الفقر و ايسر مكروه الآخرة عذاب القبر و انّى لاستعين بها على صعود الدّرجة » اين حديث در برهان از تفسير عياشى نقل شده و در نسخهء ما از عياشى زيادتى در حديث هست كه وجه آن را ندانستيم لذا آن را بدون زيادت از برهان نقل كرديم . يعنى براى هر چيز نخبه‌اى هست و نخبهء قرآن و قلهء قرآن آية الكرسى است ، هر كه يك بار آن را بخواند خداوند هزار ناگوارى از ناگواريهاى دنيا و هزار ناگوارى از ناگواريهاى آخرت را از او بگرداند ، آسانترين ناگوارى دنيا فقر و سهلترين ناگوارى آخرت عذاب قبر است و من باميد ارتقاء درجه و مقامم آن را ميخوانم . 2 - « قال ابو عبد اللَّه عليه السّلام الا اخبركم بما كان رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله يقول اذا آوى الى فراشه ؟ قلت : بلى قال : كان يقرء آية الكرسىّ و يقول بسم اللَّه آمنت باللَّه و كفرت بالطاغوت اللهمّ احفظنى فى